سیاسی

فلسطین آواره

عصمت‌الله مرادی

تاریخ بهترین گواه بر این است که فلسطین چه فراز و نشیب‌هایی را پشت سر گذرانده و با چه ناگواری‌هایی سر خورده است. در طول تاریخ با اینکه مردمانش چیزی در دست نداشتند، اما با قلبی مالامال از عشق و ایمان برای آزادی و استقلال میهن‌شان جهاد و مقاومت کرده‌اند. اگر چه از هر سمت و سویی اشغالگران و متجاوزان پا فشاری نموده تا این خاک انبیاپرور را از آن خود نمایند و برای این هدف، از هیچ‌ سعی و تلاشی جا نمانده‌اند.

ملتِ آواره و مظلوم فلسطین با سختی‌هایی مواجه شده و تلخی‌هایی را چشیده‌اند که همسان‌شان در جهان خیلی کم به‌چشم‌ می‌خورد. این بیچارگان، تقصیری جز دفاع از خاک خویش ندارند و با گناهی جز استقلال‌طلبی به چیزی متهم نیستند. مبازره و مقاومت می‌کنند تا آزاد شوند، شهید می‌دهند تا بردگی را پشت پا بزنند، زخمی می‌شوند تا با شهدِ آزادگی معالجه شوند. چنانچه دنیا بر حال باشد، مردمان این مرز و بوم از مبارزه و جهاد پا بیرون نمی‌کشند و پیوسته پیش خواهند رفت.

حمله‌ی حماس بر پیکر اسرائیل چیزی بود که تا هنوز نظیر آن در جهان دیده نشده بود و با اینکه امکانات دست‌داشته‌ی‌شان خیلی محدود بود، اما چنان ضربه‌ای به پوز اسرائیل وارد کردند که غیرت و شهادت و تدبیر شان در صفحات تاریخ با قلم زرین نگاشته می‌شود و از اذهان عامه فراموش ناشدنی‌ست.

نیروی حمّاس خودش را ثابت ساخت، اما چیزی که قلب‌ها را محزون می‌کند و خنجری تیز بر آنها وارد می‌کند، توجّه نکردن کشورهای اسلامی در قبال حمّاس و مردم غزّه است. واقعاً سکوت و اقدام نکردن کشورهای اسلامی، عدم غمخواری آنان را تبارز می‌دهد و به‌وضوح روشن می‌سازد که مردم رنج‌کشیده‌ی غزّه را فراموش کرده‌اند. مردم غزّه چنین انتظاری از کشورها نداشتند و فکر نمی‌کردند که چنین بی‌تفاوت باشند و مهر سکوت بر لب زنند.

امروز که مردمِ مستمند غزّه قتل عام می‌شوند و شمار شهدای‌شان از حد می‌گذرد، باز هم کشورهای اسلامی، خصوصاً عربها با مجالس خوشگذرانی و پای‌کوبی مشغول‌اند و هیچ احساسی در برابر مظلومان غزّه ندارند. ای کاش مردمانی از جنس صلاح‌الدین‌ها و نورالدین‌ها عرض وجود می‌کردند و به‌حال فلسطینیان اشک می‌ریختند و برای زدودن چتر اشغال تمام توان‌شان را صرف می‌ساختند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *