سیاسیمقالات

از زخم‌های خونین غزه تا بیداری حس انسانیت

استاد  میرویس عزیزی

  طوری که میدانم از هفتم اکتوبر تا اکنون جنگ خونین و‌ ویرانگر اسرائیل غاصب با همه انواع بی رحمی، نسل کشی، قتل عام، در مخالفت با همه موازین و‌ میثاق های جهانی، علیه مردم درد مند غزه جریان دارد. این جنگ که توسط داد گاه لاهه، نسل کشی عنوان شده و کابینه جنگ اسرائیل را متهم به نسل کشی و جنایات جنگی کرده است، آمریکا نیز که شریک دست اول این جنایات است، با فرستادن تسلیحات جنگی و حمایت بی حد و مرز از رژیم صفاک اسرائیل، در قتل عام مردم غزه نقش بارزی دارد.

انتظار می‌رفت که کشورهای اسلامی به خصوص کشورهای حوزه عرب، در کنار حماس و در حمایت از اهالی غزه قرار گیرند، اما اسفا ! که این انتظارها همانند مشت زدن در تاریکی بود و از جمع آرزو های عقیم و بی حاصل بود.

جنگ غزه و نسل کشی یهودیان برخی از کشور های غیر اسلامی را نیز به شور آورد و کشورهای ایرلند، اسپانیا و نروژ ( ناروی) هشتم جوزا ۱۴۰۳ خورشیدی، مصادف به ۲۸ ماه مه سال ۲۰۲۴ میلادی را، روز به رسمیت شناختن فلسطین مستقل اعلام کردند.

به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان کشور مستقل و آزاد توسط کشورهای ایرلند، اسپانیا و ناروی که  کشور های اروپایی هستند، به اصطلاح محلی  ( با یک سیلی دو روی را سیاه) کردند، از یک طرف این عمل کرد کشورهای اروپایی، یک سیلی محکم سیاسی بر چهره زشت و سیاه آمریکا و اسرائیل بود، از طرف دیگر سیلی محکم تر برچهره کشورهای اسلامی به خصوص بر چهره کشورهای عرب و همسایه های فلسطین بود، که حتی کمترین حس همدردی را با مردم غزه نداشتند.

 در کنار این کشورها، کشور های اسلوونی، مالت و تعداد کشورهای دیگر آمادگی به رسمیت شناسی فلسطین را گرفتند. طوریکه تصمیم کشور های فوق در خصوص به رسمیت شناسی فلسطین، مورد تایید کشور لهستان نیز قرار می گیرد و قبلاً  نیز تعداد از کشورهای اروپایی فلسطین را به رسمیت شناخته بودند.

گرچند تا اکنون از جمع ۱۹۳ کشور عضو ساز مان عمومی ملل متحد، ۱۴۳ کشور جهان به شمول افغانستان و کشور های؛ مانند: روسیه، چین، هند، مصر، ایران، پاکستان، سعودی و … کشور فلسطین را به عنوان یک کشور مستقل با محوریت قدس شریف به رسمیت شناختند.

به همین ترتیب سازمان کشورهای عرب و ساز مان همکاری های اسلامی، با مرکزیت بیت المقدس، فلسطین را به رسمیت می شناسند.

پس از انتشار بیانیه مبنی بر استقلال فلسطین، توسط اعضای آزادی بخش فلسطین، در جلسه ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸ میلادی، تا اکنون اکثریت قاطع کشورهای عضو سازمان ملل، کشور فلسطین را به رسمیت شناخته و تشکیل حکومت مستقل فلسطین را، راه حل پایان منازعات در خاور میانه میدانند.

همچنان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۴ میلادی، کشور فلسطین توانست ، از مجموع ۱۸۸ کشور جهان،  ۱۳۸ رای تایید را بدست آورد و در نتیجه ای آن، کشور فلسطین به حیث عضو ناظر سازمان ملل شناخته شد.

اما کشور غاصب اسرائیل با حمایت قاطع آمریکای جنایت پیشه، قسمت بزرگ خاک فلسطین را اشغال نموده و در قلمرو سرزمین فلسطین و بیت المقدس، با گذشت هر روز به ایجاد و تأسیس شهرک های یهودی نشین می پردازد، اسرائیل در خصوص سرزمین فلسطین همیشه مرز شکنی میکند، هیچگاه به فیصله های سازمان ها توجه نکرده، به زور گویی و فساد پیشه گی خود ادامه می دهد.

یهودیان تا سال ۱۹۴۷ میلادی دارای هیچ نظام و جغرافیای مشخص نبودند، بلکه یهودی های مهاجر به شکل پراکنده زندگی می‌کردند و سرزمین فلسطین جزء قلمرو حکومت خلافت اسلامی عثمانی ها بود.

اسرائیل در ۱۴ ماه مه ۱۹۴۸ حکومتی را تحت عنوان دولت اسرائیل اعلام کرد، که از همان روز( نکبت) تا اکنون مسلمانان فلسطین طرف تهدید، شکنجه و ظلم اسرائیل قرار دارند، کوچ اجباری، غصب سرزمین و‌ جای داد فلسطینی ها، قتل و غارت اموال مردم مظلوم فلسطین تا هنوز که هنوز است ادامه دارد.

در اخیر باید گفت، که به رسمیت شناسی فلسطین توسط تعداد از کشورهای اروپایی، نشان از حقانیت فلسطینی ها است و کار آنها قابل تمجید است، اما غفلت و بی تفاوتی کشورهای اسلامی در خصوص مردم فلسطین، از همه درد آور بوده و عرق شرم را به جبین امت میلیاردی ببار می آورد.

که کشورهای عربی به جای همدردی با مردم فلسطین، در پی عادی سازی روابط با اسرائیل قرار دارند؛ چون: دلیل آن نیز روشن است، که این جمع از سران عرب، ریشه در خاک ندارند و آینده و بقای خود را در هاله از ابهام می بینند.

شک نیست که نظام کنونی نتانیاهو، با سراسیمه گی مواجه شده، اختلافات درونی، نارضایتی شهرک نشینان یهودی، ورشکستگی اقتصادی و … دست را به دست هم داده، به خواست الله منان، نظام صهیونیستی به صوب نا بودی در حرکت است و مقاومت حماسه سازان حماس به نتیجه مطلوب می رسد، که همان تشکل کشور فلسطینی، با محوریت قدس شریف است.

به امید پیروزی ملت درد مند فلسطین.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *